History
Icon-add-to-playlist Icon-download Icon-drawer-up
Share this ... ×
...
By ...
Embed:
Copy
VARAND AUDIO BOOKS:
July 14, 2010 09:51 AM PDT

http://yavalia.podomatic.com/

Audio Poem Readings, Excerpts From The Books Listed Below:... See More

ԱՐԵՒԻ ՃԱՄԲՈՎ - The Road of The Sun
ՀՈԼՈՎՈՅԹ - Evolution
ԱՐԵՒԱՔԱՐ - Oval
ՍՈՒՐ ԵՒ ՍՏՒԵՐ - Sword And Shadow
ԲՈՀԵՄԱԿԱՆ ՕՐԱԳԻՐ - Bohemian Diary
ՄԵՂՔԻ ՎԱՐԴԵՐ - Roses of Sin
ՆՈՐ ՆԵՄԵԶԻԴԱ - New Nemesis
ՅՈՎՀԱՆՆՈՒ - 14 - John, Verse 14
ԿՐԿՆԵՐԵՒՈՅԹ - Mirage
ԱՆՎԵՐԱԴԱՐՁ - Leave of No Return
ՏԱՆԳՕ 21, Սիրային Էջեր - Tango 21, Love Leafs
ՍԽՐԱՏԵՍԻԼ - Bold
ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ - Mask And Mirror
ԱՅՍ ԱՉՔԵՐԸ - These Eyes

http://yavalia2.podomatic.com/

Almost All Poems In Books Below Been Read:

ԿՐԿՆԵՐԵՒՈՅԹ - Mirage
ԱՆՎԵՐԱԴԱՐՁ - Leave of No Return
ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ - Mask And Mirror

http://yavalia3.podomatic.com/

Almost Complete Book Been Read:

ԱՅՍ ԱՉՔԵՐԸ - These Eyes

ՍԿԶԲՈՒՄ ԷՐ... ԹԱԼԻՍՄԱՆ
July 10, 2010 08:09 AM PDT
itunes pic

ՍԿԶԲՈՒՄ ԷՐ... ԹԱԼԻՍՄԱՆ

Եօթնալար քնար Լ.ին

1- ԾՆՆԴՈՑ

Դու պտուղն էիր առաջին՝ Աստծոյ,
Այն դաշն Աստծոյ,
Որ խօլ քաոսի,
Խենթ տարերքի մէջ
Սուզեց իր կայտառ առնականութեան,
Արդար գոյութեան
Նիզակը հրոյ,
Սլաքը սիրոյ.
Սէրը յարդարեց ու համաչափեց
Մձաւանջը հիր,
Այնտեղ դնելով իր սերմերը բիլ,
Դրանք ծծելով
Կորիզներ կարմիր,
Դարձան այն լոյսը մանիշակագոյն,
Որ խտանալով,
միգամածութեամբ,
Դարձաւ աստղաբոյլ,
Ապա ճառագայթ,
Ճառագայթը՝ թուր.
թուրը վարդաջուր,
Վարդաջուրը՝ վարդ,
Վարդը ծառ,
Ծառը՝ եդեմ ու դրախտ,
Իսկ դու՝ պտուղ վառ
Դրախտի ծառի կատարին պայծառ...
Դու ժպտում էիր
Արեւների դէմ,
Ստւերների դէմ,
Դու ժպտում էիր
Երազով անծայր,
Մաքուր ու արդար,
Իսկ երբ քեզ դիպան
Առաջին կնոջ
Մատները դալար,
Դու ստացար բոյր,
Դու ստացար թոյր,
Դու հազար մշուշ,
Կարմիր ծիրանի,
Ոսկեղէն շուրջառ։

Երկու հիր թիթեռ
Քեզ դարձան ժիր թեւ,
Ու դու սահեցիր
Իբր հասուն պտուղ,
Դու սարսռացիր
Իբր կաթող պտուկ
Ու մինչ հասնէիր հողին փուխր ու տաք՝
Հասակ նետեցիր, դարձար հրեշտակ։
Դու պտուղն էիր առաջին Աստծոյ.
Գեղեցիկ էիր
ու յաղթահասա՜կ ...

2- ԵԴԵՄՈՒՄ

Թափառում էիր օրերով երկար
Դրախտի մաքուր կածաններում վառ.
Տեսնում էիր լուրթ լճեր ակաթէ,
Ուր մուգ լեղակը զմրուխտ էր հագել.
Տեսնում էիր ցուրտ
Խճեր ապակէ,
Ուր լոյսը իր հուր
Սլաքն էր բեկել,
Տեսնում էիր մութ
Գագաթներ հարուստ,
Ուր արփին
Բոսոր ցոլք էր արձակել,
Տեսնում էիր թուխ նուռը արնահունց,
Որ արփու դիմաց իր սիրտն էր ճեղքել,
Տեսնում էիր լոյս,
Տեսնում մարգ ու բոյս,
Հանդարտւում էիր
Ու հարստանում՝ հոգով ի վերուստ։

Դու պտուղն էիր առաջին Աստծոյ.
Դու մաքուր էիր,
Անապակ էիր.
Դու սնւում էիր ոգեղէն հացով,
Դու մատուռ էիր,
Հրեշտա՛կ էիր ...

* * *

Եդեմից ելար,
Քայլեցիր ազատ
Տիգրիս ու Եփրատ
գետերի հովտով,
Վերացար հոտով
Պարտիզակների ծաղկեփունջերի,
Վերացար տեսքով
Այն լոյս կոյսերի,
Որ արշալոյսի լուրթ մշուշների
Շղարշի ներքոյ,
Արեւագալի հեթանոս երգով,
Օծանւում էին ջրերի կայտառ
ու լուրթ ալիքով։
O, նրանք ճեմում ու խայտում էին,
Նրանք յարդարւում ու կայթում էին,
Նրանք քրքջում, կատակում էին
Ու վարգում էին
Գետերի պայծառ, անծայր եզերքով...

Դու ինչ որ շնչից
Խիստ վախում էիր,
Ինչ որ կախարդւում,
Աւաղո՜ւմ էիր,
Դու գաղտագողի
Աչք էիր ածում,
Առնականանում... Նւաղում էիր...
Թարմանում էիր,
Վերանում էիր,
Համրանում էիր,
Լուռ ձայնում էիր,
Յայտնւում էիր,
Թաքնւում էիր,
Քամիների դէմ... Քարանում էիր...

3- ՀԱՆԴԻՊՈՒՄ

Նրանցից մէկի
Հայեացքն էր պայծառ,
Նրանցից մէկի
Ժպիտըն էր չար,
Նրանցից մէկը ձիգ էր իբրեւ ծառ,
Միւսը՝ հանքից նոր պեղւած մարմար։
Մէկի լանջն էր արեգակ արդար,
Միւսի ոտքը
Կաթնաթոյր տեսիլ,
Մէկի վարսն էր
Կախարդական լար,
Մէկի իրանը
Բամբիռ ու փանդիռ...

Դու նայում էիր, հիանում էիր,
Սակայն գանգիդ մէջ
Ժխոր կար ահի,
Դու նայում էիր, վերանում էիր,
Սակայն ահիդ մէջ
Ստւեր կար մահի...

Սաւառնում էին սեւ ուրւականներ
Ու բերում նաշը քո նախնիների,
Թափառում էին բութ հարցականներ,
Որոնում տուտը
Պատասխանների...

Չէ՞ որ զարմ էիր դու տաք արիւնի,
Չէ՞ որ զարմն էիր այն գորշ գարունի,
Որ արեւի տեղ կարկուտն էր ծեծել,
Որ աւիւնի տեղ
Սառոյցն էր ծծել անհեթեթ ձիւնի,
Դու ծնունդ էիր մորթւած մի լոյսի,
Յօշոտւած յոյսի,
Օ, լսիր, լսիր,
Օ, յիշիր, յիշիր՝
Դու ծնունդն էիր Արեան քաոսի...։

.........................................................
.........................................................
.........................................................

... Նրանցից մէկի շուրթը շատ էր նուրբ,
Միւսի աչքը ճառագայթ էր լուրթ.
Պտուկը մէկի
Արիւնախանձ նուռ,
Մէկի ձեռքերը
Տատրակ ձիւնաթոյր,
Մէկի ծիծաղը աւետում էր կեանք,
Մէկի իրանը՝ ոսկիների հանք.
Մէկի մէջքն ի վար ջրվէժ էր լուսէ,
Մէկի բումբերը՝ բարձիկ մետաքսէ,
Մէկի վզի շուրջ վառւում էր ժպիտ,
Մէկի պորտի շուրջ՝ կապոյտ մարգարիտ,
Միայն դու էիր թափառ ու անձուկ,
Միայն դու էիր թէ՛ ջահ, եւ թէ՛ շուք...

4- ԹԱԼԻՍՄԱՆ

Նրանցից մէկին
Սրտանց կապւեցիր,
Նրա կէզ սիրով
Անապատւեցիր.
Ողջը լաւն էին,
Ողջին սիրեցիր,
Սակայն այս մէկի
Սիրոյց պարտւեցիր։
Օրեր, ամիսներ խենթ թափառեցիր,
Սրտիդ հնոցում բոցեր պարեցին,
Սակայն երբ եկաւ մերժումը դժնի՝
Յոյսիդ արմատը հատեց սուր կացին։
Կրկին երազի սերմեր ցանեցիր,
Կասկածի որդը
Սրտից վանեցիր,
Սակայն երբ եկաւ մերժում կրկնակի՝
Յոյսիդ գաւաթը ջարդւեց յատակին։

... Ապա մօտեցաւ
Սիրատենչ մի կին՝
Տարփալից մի ջին.
Ապաւինեցիր
Նրա տաք գրկին,
Սակայն երբ եկաւ պահը ընտրանքի՝
Կրկին համբառնեց
Նայադը նախկին...

Կինը համրացաւ,
Իջաւ աղօթքի.
Ջինը զայրացաւ
Եւ ապաւինեց՝
Յուռութ-անէծքի.
Կինը աղօթեց,
Ջինը անիծեց
Եւ բախտդ նետեց
Բոցի լեզւակին՝
Օձի ուլունքին։
Խանդեց, աղօթեց,
Ձեռները կրծքին.

- Տէր, հրեշտակդ
Գոռոզ է անչափ։
Խանձւեց, անիծեց,
Կրծքերը՝ ձեռքին.
- Ձարկւի՛, փոթորկեի՛,
Բայց չհասնի ափ։

* * *

Քո միակ մեղքը
Սէր էր մի անչափ,
Ու նրա մեղքը
Սէր էր մի անափ.
Նոյն ճախարակն էր
Եւ ուրիշ ոչինչ.
«Ես քեզ եմ սիրում,
Իսկ դու՝ ուրիշին...»։

Սակայն նա, որին
Դո՛ւ էիր բաղձում
Ողջ գանձը հոգուդ
Համարեց փոշի.
Մի օր արթնացար.-
Մեկնել էր ընդմիշտ,
Քո... Այգեպանի
Որդու հետ լպիրշ...։

5- ԿԵՐՊԱՐԱՆԱՓՈԽՈՒՄ

... Եւ այնուհետեւ դու դաժանացար,
Եւ այնուհետեւ նաեւ չարացար,
Նախ հասակով մէկ
Կարգին կարճացար,
Ապա լայնքով մէկ՝
Կլոր՝ ուռճացար։
Փորդ նմանեց
Գոմէշի տիկի,
Քամակդ՝ պարկի,
Ճաղատդ՝ կապկի։
Քթածակերդ առին միայն հոտ
Ճարպոտ եղունգի,
ճենճերոտ թոքի...
Ակնախոռոչիդ
Ճպուռ կուտակւեց,
Շրթիդ անկիւնին՝ փրփուրը թուքի։

Ակօսի փոխան
«Սեւ փոս» փորեցիր,
«Երգեր»-ի փոխան
«Մեղքեր» գրեցիր,
Ներկի փոխարէն
Վէրք տրորեցիր,
Ճենճերի փոխան՝
Ճանճեր շամփրեցիր...
Ծաղիկդ թողած՝ փշեր շոյեցիր,
Շաղիկիդ վրայ շանթեր շողացրիր,
Շւաքը թողած՝ լոյսում հանւեցիր,
Ճաշիդ փոխարէն-կաշիդ ծամեցիր։

Ծամի փոխարէն՝ ծարիր սիրեցիր,
Սրտի փոխարէն
Պորտին փարւեցիր,
Կնճիռների մէջ
վաստակի տեղակ,
յարգանքի տեղակ,
Նշմարեցիր լոկ... քացախի առւակ.
Պարանի նման
Պառաւ խաղացրիր,
Կիրքը այրեցիր,
Կոնքը դաղեցիր,
Նարգիզը արիր խիստ ցաք ու ցրիւ,
Հոտին թանկ տւիր, բոյրն առար ձրի։
Չը երջանկացար վեհ ունեցածով,
Աչքդ դուրս մնաց
Ուրիշի ցածով.
Դժոխքը հապա
Կը լինի ինչպէ՞ս–
Դու ժանգառ կուտես,
Ժանգը կուտի քեզ...
Պայթում ես, քանզի
Պահեստն ես ամբողջ
Աշխարհի արաց
արած մեղքերի.
Մինչ ուրիշները
Քայլում են առողջ՝
Դու ես շնչում թաւ,
Դեղնախաւ փոշին նրանց ոտքերի...։

6- ՁՈՒԼՈՒՄԱԹ

Աղմուկ ես լսում
Երազներիդ մէջ,
Որդեր են վազում
Աւազներիդ մէջ,
Մի գաւաթ գինիդ
Կիսով դառնում սեւ,
Միւս կէսն՝ արիւն
Սեւ մազերիդ մէջ։

Մաշկիցդ ելնում է
Կծու գոլորշի,
Իւղած վարսերիդ
Թառում է փոշի.
Հաճոյքիդ պահին
Ձգում հրմշտոց,
Հեշտանքիդ պահին՝
Խանգարող փքոց,
Ծաղկէ մահիճում
Առնում ես գէշ բոյր,
Ծանծաղ ճահիճում՝
Կորուսեալ խաչբուռ,
Շիկահեր արտում՝
Թաղման սեւ թափօր,
Թափուր գաւաթում՝
Ձկան թեփ, փետուր...
Դիմակի տակում
Կիսաբաց աչք կոյր,
Կոպի արանքում՝
Դռնակ, վարագոյր։

Ոտքերդ գալար
Վիշապներ են թեք,
Գանգդ միզանօթ,
Մաշկդ՝ դեղին թեփ։

Ընդմիշտ զգում ես
Մի ներքին շոգ-տօթ,
Ողբանքում՝ հեգնանք,
Քրքիջում՝ սեւ բօթ...

Դժոխքը հապա
Կը լինի ինչպե՞ս,
Դու ժանգառ կուտես,
Ժանգը կուտի քեզ...։

7- ՀԱՆՐԱԳՈՒՄԱՐ

Պատժւեցիր դու
Ոչ թէ սիգալու,
Գոռոզանալու,
Այլեւ երկուսին,
Այլեւ երեքին...
Միաժամանա՛կ չօգտագործելու
յանցանքով մթին,
յանցանքով խրթին։

Դու՝ պտուղն էիր Աստծոյ՝ առաջին,
Դու մաքուր էիր,
Անապակ էիր,
Քեզ կերպափոխեց
Թալիսման ու Կին,
Դու մատուռ էիր,
Հրեշտա՜կ էիր...

18-22.10.06

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ԲՈՂՈՔ -
July 10, 2010 07:05 AM PDT
itunes pic

ԲՈՂՈՔ

Եղերական, է պատմութիւնը մեր,
Ինչպէս դիմակը մի բռնակալի։
Գիոմ Ապոլիներ

Գրչեղբայրներիս

Այսքան տւինք ու առանք,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ,
Դժւար բերինք, յետ տարանք,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Կեանքում եղանք երազող, կեանքին մեծ գին տւեցինք,
Իսկ երազը արժեց թանկ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Մարդուն յարգանք մատուցինք, իսկ մարդը չար ու խարդախ,
Մնաց՝ վարազ մի վայրագ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Սիրեցինք բո՜ւռն, անկապա՜նք, ատեցինք թո՛ւնդ, կատաղի՛,
Զգացումը՝ թէժ կրակ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Կորցրեցինք հող ու երկիր, տւինք արեան ովկիանոս,
Չարը մնաց անխորտակ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Դրեցինք այլ տուն - երդիկ, որ երերաց շարունակ,
Մեր բախտը մի ծակ նաւակ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Դրեցինք արտ ու պարտէզ, ցանեցինք սիրտ ու հոգի,
Ածուն ծեծեց շանթ - կայծակ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

Երկնեցինք երգ ու քերթւած, արինք բողոք իմաստուն,
Երգը չարժեց մի քսակ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։

....................................................
....................................................

Վաղը անձրեւ կը լինի, կիջնի խաւարն անյատակ,
... Մենք կը դառնանք յիշատա՜կ,– ինչի՞ համար եւ ինչո՞ւ։
29.9.04

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ՄԻՆՉԵՒ ՉԵՄ ԴԱՌԵԼ... -
July 10, 2010 06:41 AM PDT
itunes pic

ՄԻՆՉԵՒ ՉԵՄ ԴԱՌԵԼ...

Մինչեւ չեմ դառել՝ խոտ, սէզ ու փոշի,
Մի քիչ սէր երգեմ, կարօտ ու թախիծ,
Մի քիչ լոյս երգեմ, որ լոյսն ինձ յիշի,
Որ մութը մի քիչ խուսափի ինձնից։

Երգեմ բողոքը որբացած Լեռան,
Որին սեւ շղթան կալանեց՝ գերի.
Երգեմ կարօտը հեռաւոր իմ տան,
Որ թողի եզրում կեանքի ու մահի...

Երգեմ տաք սիրտը հին ընկերներիս,
Որոնց չհասցրի հրաժեշտ ասել.
Հարազատ տեսքը անգին գրքերիս,
Որոնք երկար են սնարս օծել...

Երգեմ օրհնանքը վաստակած հացի,
Որ սուրբ օջախը չլքեց երբեք–.
Տղերքս դարձան փարթամ, առնացի,
Աշխարհում մնաց ինձանից՝ հայ հետք։

Երգեմ թախիծը կորա՜ծ մի աչքի,
Որ կարծում եմ դեռ երկար ինձ յիշի.
Վերջապէս՝ վէրքը անեզերք կեանքի,
Մինչեւ չեմ դառել՝ խոտ, սէզ ու փոշի ...

20.12.2003

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ՈՒ ԾՈՎԵՐԻ ՉԱՓ...
July 10, 2010 04:49 AM PDT
itunes pic

ՈՒ ԾՈՎԵՐԻ ՉԱՓ...

Կարօտիս քողը տւեցի մի կողմ,
Կրկին յայտնւեց ուրիշ առագաստ.
Այդ առագաստն էլ պատռեցի իբր քող,
Կրկին՝ կարօտի ուրիշ ծով անսաստ։

Որքան խմեցի ջրից այդ աղի՝
Ծարաւս այնքան դարձաւ անսահման.
Կրկին դրեցի նուրբ քողը քողին
Ու ծովերի՜ չափ կարօտեցի քեզ,
Քե՛զ, ծով չունեցող
իմ փոքր Հայաստան։

15.12.98

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ՍՊԱՌՈՒՄ -
July 10, 2010 04:38 AM PDT
itunes pic

ՍՊԱՌՈՒՄ

Երկիր, ես եկայ կարօտ առնելու,
Իսկ դու՝ լեռներիդ ահեղ ծանրութեամբ,
Խորխորատներիդ անտակ խորութեամբ,
Շանթ-կայծակներիդ խիստ մոլեգնութեամբ
Ու անձրեւներիդ խաղաղ մոգութեամբ,
Մատուռիդ մութով ու մռայլութեամբ,
Մշուշիդ կաթով,
Մովիդ մաքրութեամբ,
Մի՛ մատ մեծութեամբ,
Բայց ամեհութեա՜մբ
Կարօտի հազար պարկ դրիր ուսիս.
Հիմա ինձ ի՛նչ է մնում անելու,
Բացի քեզ նորից խիստ կարօտելով
(Ու դրանով իսկ գէթ սպառելով),-
Կարօտի բեռն այդ ինձնից վանելու...

Երկիր, ես եկայ կարօտ առնելու...

23-24.2.95

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ԵՐԳ ՈՒԽՏԱՒՈՐԻ -
July 10, 2010 04:27 AM PDT
itunes pic

ԵՐԳ ՈՒԽՏԱՒՈՐԻ

Ձոհրապ, Վարուժան, Սիամանթօ, Տէր
Կոմիտաս, Խաժակ, Սեւակ, Վռամեան...
Եկել եմ ահա ձեր երկիրը՝ մեր,
Եւ բերել եմ իմ սիրտը հանց մեհեան։

Իմ սիրտը մեհեան, որ վառեմ այնտեղ՝
Յոյսի, հաւատի ջահեր սրբազան,
Ու ձեր կորստեան մորմոքը ահեղ
Դարձնեմ յարութեան շքեղ շարական։

Ես՝ վտարանդի ու աստանդական,
Հազա՜ր խորթութիւն տեսած հայ պոէտ,
Իմ կորուստներով բիւր ու բազմազան,
Հազա՜ր շաւիղով ահա դարձած յետ։

Եկել եմ ձեր սուրբ յուշին լացելու,
Ծնրելու «կանաչ արեւիդ» առջեւ,
Ու ձեր առնական ոգով լեցւելու,
Իբրեւ ուշացած թռչուն արնաթել,

Ու իմ արիւնով կրկին գրելու՝
Յաւիտեան յարգանք յիշատակին ձեր,
Դեռ դատաստանի օրն էլ է գալու,
Ձոհրապ, Վարուժան, Սիամանթօ, Տէր...

Արեւմտեան Հայաստան
5.7.01

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ՎԵՀԱՓԱՌԻՆ -
July 10, 2010 03:29 AM PDT
itunes pic

ՎԵՀԱՓԱՌԻՆ

Դու քո հայեացքով վէս ու արծւենի,
Դու քո հաւատքով՝ լեռներ Սասունի,
Դու քո հասակով՝ բարդենի պարթեւ,
Տո՛ւր մեր հին ազգին թռիչքի նոր թեւ։

Դու քո կեցւածքով խրո՛խտ ու անբեկ,
Դու քո վեհ հոգով՝ կանթեղ ատրաշէկ,
Դու քո հուր խօսքով՝ մատեան արնաներկ,
Նոր պատգամը տուր որդիներիդ հէգ։

Տե՛ս, կիսւել է ողջ ազգդ տարագիր,
Բազումք թափառուն, Երկրում՝ աներկիր.
Ոգու սով, երաշտ, սեւ սպառնալիք,
Եւ օտարացման հազար մէկ չարիք...։

Հազար մէկ կարիք, ու հազար մէկ բաց,
Լկտի շուրթը՝ կուշտ, ազնիւ աչքը՝ թաց.
Անորոշութիւն, կորուսեալ արեւ,
Իսկ սերունդները՝ հողմավա՜ր տերեւ։

Դու գաւազանդ պարզիր դէպ եթեր,
Առաջնորդիր մեզ մեծ հովւի պէս, տէ՛ր,
Նշի՛ր փրկութեան ուղին մէջ մթան,
Թերթիր այս էջն էլ մեր ողջ պատմութեան։

Եւ մի՛ երկնչիր, Վեհափառ անգին,
Քեզ հետ՝ յոյս, սէրը, հաւատը ազգի,
Քեզ հետ՝ հա՛յ Աստւած, որ դարերից դար,
Մեր արնոտ երթը պահեց՝ անխաթար...

.............................................

Հիմա եկել ես երկիրն այս «պարթեւ»,
Ուր աճել է մեր հոգին անվթար.
Եկել ես՝ շնչի մի հեղ էլ Թադէն,
Որ նորոգւի մեր ուխտը մշտավառ։

Դո՛ւ Շնորհալու, Լուսաւորչի զարմ,
Հոգեւոր հովտում՝ ծառայ մշտազատ,
Մի՛ մոռացիր քո հօտին այս արդար.
Քեզ բարի գալուստ, բարի ճանապարհ...

1997 Թեհրան

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

ՄԻՆՉԵՒ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ... -
July 10, 2010 01:01 AM PDT
itunes pic

ՄԻՆՉԵՒ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ ...

Մինչեւ աշխարհում Արարատ կայ,
Դառնանք մի անգամ էլ հաւատանք գագաթին պերճ
Եւ այն խորին խորհրդին, որ թաքնւած է
նրա յաւերժութեան մէջ։

Մինչեւ աշխարհում արեգակ կայ,
Հաւատանք՝ ճառագայթ կայ,
Ոչ միայն հաւատանք, այլեւ բարձունքն այդ
դարձնենք հաւատամք.
Հիանանք անարատ ճակատով
Եւ ճակատին՝ կատարին փայլատակող հրով անշէջ։

Մինչեւ աշխարհում հաւատ կայ,
Հաւատանք այդ հաւատին՝ անվհատ,
Սիրենք գեղեցիկն ու մեր երազը շողշողուն, անարատ,
Սիրենք առատ,
Եւ թող մեզ չընկճի ոչ մի խարդաւանք եւ արատ։

Մինչեւ աշխարհում արնագոյն վարդ կայ,
Մինչեւ խանդ կայ,
Մինչեւ աշխարհում վատ կայ՝ տմարդ կայ,
Դառնանք չորացնել ցանկանք
նրա ճիրան-ճիւղերն անարմատ,
Ոռոգենք խոհի՝ մտքի արմատը պարարտ
Եւ հաւատանք՝ արարչական հոգու
յաղթանակին հաստատ։

..............................................

... Մինչեւ աշխարհում Վարանդ կայ...

30.10.05

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

***ՄՈՄԻ ԿԱԹԻԼԸ -
July 10, 2010 12:44 AM PDT
itunes pic

***ՄՈՄԻ ԿԱԹԻԼԸ

* * *

Մոմի կաթիլը
Ոչ թէ արցունքն է
Իր թախծոտ աչքի,
Այլ խենթ նողկանքն ու
Զզւանքի թո՛ւքն է
Այն թիթեռնիկի,
Որ նուրբ ձեւերով,
Որ սուրբ թեւերով
Շէկ բոցին փարւեց,
Բայց մոմը,
Իբրեւ երախտամոռ կին,
Գրկեց եւ այրեց։
Մոմի կաթիլը
Թէ արցունք լինէր
Հրի, հառաչի՝
Ընկնելու պահին
Այդպէս չէր սառչի...

22.9.92

ԴԻՄԱԿ ԵՒ ՀԱՅԵԼԻ (2007)
Mask And Mirror

Poetry By Varand
Poem Reading By Aida Asaturyan

Next Page